هي  عقلك  فلاخن  فروش

  از چه  به جانب  سلسله  جبال بلند

  سنگپاره  از كف  ناروا  مي پراني

  يعني تو

  به بهاي  يكي  كلوخ  كهنه

  انا الحق  لا علاج  حلاج  را پنبه  خواهي كرد

  تو يعني  نمي داني

  هر پاره سنگي  كه به ساحت  كوه مي رسد

  قله ي  بي دست  رس  باراني اش

 به آسمان  پر ستاره  نزديك تر مي شود

 دريغا  بلاهت  بي تقصير

 پيش از تو نيز پشه هاي  بسياري

  در بادهاي  بي حواله ي  زودگذر  آمدند

دمي  در  وزوز  مزاحم خويش زيستند  و ندانستند

 دريا  به نيش  يكي  شبكور خسته

 در نخواهد  گذشت